Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/14284 E. 2025/6969 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/14284
- Karar No
- 2025/6969
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/553 E., 2016/5 K. SUÇLAR : Kamu görevlisine hakaret, kamu malına zarar verme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme
Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan suçtan zarar gören Sağlık Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu ve kamu malına zarar verme suçu bakımından davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; Sanığın 07.08.2015 günü kızının göz muayenesi için Denizli Devlet Hastanesine gittiğinde kızının muayene olamaması nedeniyle sinirlenerek, başhekim yardımcısı olarak görev yapan katılana hakaret etmesi ve masa üstünde bulunan kuruma ait bilgisayar monitörünü kırarak zarar vermesi biçiminde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-3-a ve 152/1-a maddelerinde düzenlenen kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 12.01.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Ek Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.