Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/11942 E. 2025/9364 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/600 E., 2023/1102 K. SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hüküm kurulmasına yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, düzeltilerek onama Sanığın temyiz isteminin kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik olduğu, katılan vekilinin temyiz isteminin ise tehdit ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I - Tehdit suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/600 Esas, 2023/1102 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi uyarınca hüküm niteliğinde bulunmadığı, hüküm niteliğinde olmayan ve bu itibarla konusu bulunmayan karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin CMK'nın 296/1 ve 298. maddeleri uyarınca REDDİNE, II - Kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde, Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararında 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin mahkeme kararında belirtilmeyip sanığa ihtarat yapılmaması, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinin beşinci fıkrasında infaz aşamasında nasıl hareket edileceği düzenlendiği gerekçesi ile sonuca etkili olmayacağı belirtildiğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.