Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1116 E. 2026/5739 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1116
Karar No
2026/5739
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1978 E., 2023/1546 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... (...) ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... (...) ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanık ... ...'ın hem soruşturma evresinde hem kovuşturma evresinde suçu işlemediğini ısrarlı bir şekilde beyan ettiğine, delil olarak dayanılan kamera kayıtlarında ... ...'ın muhafaza altına alınmış herhangi bir eşyayı almadığına, hırsızlık suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanık ... ...'ın diğer sanık ile iş birliği içerisinde olmayıp yalnızca erkek arkadaşı olduğuna, diğer sanığın mahkeme huzurunda verdiği ifadede de suçu yalnızca kendi işlediğini ve ... ...'ın herhangi bir dahli bulunmadığını belirttiğine, ancak karar duruşmasında sanığın, ...'in de ceza alması için daha önce vermiş olduğu ifadeyi sanık ... aleyhine değiştirdiğine, dosyadaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın bu suça herhangi bir iştiraki bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın suçu işlediği yönünde inandırıcı ve somut deliller de mevcut değilken verilen mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğuna", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise "sanık ...'ün beyanlarında da suçu işlemediğini ve suç işleme kastının olmadığını belirttiğine, ayrıca sanığın suçu işlediği yönünde inandırıcı ve somut deliller de mevcut değilken sanığın beraat etmesi gerekirken verilen mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğuna", yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/1116, K. 2026/5739, T. 01.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-1116-e-2026-5739-k-241fda1f38ef