Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9834 E. 2024/18784 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/537 E., 2022/956 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2012 tarihli ve 2011/367 Esas, 2012/113 Karar sayılı 26.12.2014 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca verilen mahkumiyetin tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II- Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2012 tarihli ve 2011/367 Esas, 2012/113 Karar sayılı 26.12.2014 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca verilen mahkumiyetin tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1, 168/2 ve 62. maddelerine göre belirlenen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/4 ve 62. maddelerine göre belirlenen 10 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak ayrı ayrı 2 yıl 1 ay ve 5 ay hapis cezaları üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 2 yıl 1 ay ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına şeklinde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1, 168/2 ve 62. maddelerine göre belirlenen 3 yıl 1 ay hapis cezasının, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek 2 yıl 1 ay hapis cezası, aynı Kanun'un 116/4 ve 62. maddelerine göre belirlenen 10 ay hapis cezasının ise 5 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.