Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9210 E. 2025/11994 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/9210
Karar No
2025/11994
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/160 E., 2022/210 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama Suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I-Suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 1-Suça sürüklenen çocuk ... yönünden; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının, aynı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan 21.05.2015 tarihli mahkûmiyet tarihinden itibaren 06.10.2022 tarihli hüküm tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Sanıklar ..., ... ve ... yönünden; 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, 16.01.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II-Suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz istemleri yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, III-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık ...'ün, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan Nazilli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.02.2008 tarihli, 2007/286 Esas ve 2008/42 Karar sayılı ilâmında; sanık hakkında yaş küçüklüğü sebebiyle 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması sebebiyle TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca anılan ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın sabıkasında tekerrüre esas alınabilecek başkaca herhangi bir ilâmının da bulunmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması, 2-Sanık ...'in, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.04.2013 tarihli, 2012/174 Esas ve 2013/108 Karar sayılı ilâmının; suç tarihi olan 16.01.2013 tarihinden sonra 25.04.2013 tarihinde kesinleşmiş olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın sabıkasında tekerrüre esas alınabilecek başkaca herhangi bir ilâmının da bulunmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ün temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanıklar hakkında "5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması" suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/9210, K. 2025/11994, T. 24.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-9210-e-2025-11994-k-a28dc8b63015