Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8988 E. 2025/502 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/803 E., 2022/426 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; sanığın adli sicil kaydında yer alan Nizip 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/317 Esas, 2014/83 Karar sayılı ilamına konu, TCK'nun 191/1. maddesi uyarınca kullanmak için uyarıcı madde kabul etmek ve bulundurmak suçundan aldığı mahkûmiyet hükmü yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanık hakkında ilgili ilâmın tekerrüre esas alınıp alınamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.12.2021 tarihli ve 2021/14749 Esas, 2021/18675 Karar sayılı bozma ilâmından önceki hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 1412 sayılı CMUK'nın 307/4. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında kurulan hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin uygulandığı bölümden " CMK'nın 307/4. maddesi gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak ilkesi nazara alınarak sanığın neticeten 1 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' ibaresinin çıkarılıp yerine ''1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 307/4. maddesi gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak ilkesi nazara alınarak sanığın cezasının 1 yıl hapis cezası olarak infazına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.