Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8801 E. 2025/12595 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi A-Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden; ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/143 Esas, 2022/388 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne karşı verilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 04.03.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE, B. Sanıklar MüdafiilerininTemyiz İstemleri Yönünden; İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; suç tarihinin yanlış değerlendirildiğine, suç tarih ve saatinde sanığın kendi evinde olduğuna, HTS kayıtları ve baz istasyonu bilgilerine göre atılı suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğuna, sanık ... ile arasında husumet bulunan diğer sanık ...'ın beyanlarına dayanılarak mahkûmiyet kararı verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine; sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin, sanıkların samimi ikrarlarına rağmen verilen cezalarda herhangi bir indirim yapılmadığına, sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, verilen cezaların hakkaniyete uygun olmadığına, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ve sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suç tarihi "28.03.2018" tarihi olduğu halde, gerekçeli karar başlığında 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak 27.03.2018 tarihinin gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Bozma sonrasında yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre, sanıklar hakkında şikâyetçiye yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca ... 5. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.