Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/88 E. 2025/14045 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2021/215 E., 2021/1929 K. SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, kasten yaralama TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I.Sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.06.2021 tarihli ve 2021/215 Esas, 2021/1929 Karar sayılı kararlarının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b maddeleri uyarınca, "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyizinin mümkün olmaması karşısında; sanık hakkında cezayı artırmayan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2021/215 Esas, 2021/1929 Karar sayılı kararına karşı sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II.Sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.06.2021 tarihli ve 2021/215 Esas, 2021/1929 Karar sayılı kararlarının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 5271 sayılı Kanun'un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

III.Sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-a-d ve 62. maddeleri gereğince 11 yıl hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62 ve 58. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; TCK'nın 145.ve 147.maddelerinin uygulanması gerektiğine, zorunluluk hali içerisinde atılı suçun işlendiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Erzurum 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2016/442 Esas -2016/520 Karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınan bu suçtan dolayı uyarlama yargılaması yapılıp 11.04.2022 tarihli ek karar ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihi itibari ile adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkûmiyet kaydı bulunmayan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle,5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 7.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.