Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8586 E. 2025/17333 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/8586
Karar No
2025/17333
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/154 E., 2022/42 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.09.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilen 24.02.2016 tarihli kararda sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesi uyarınca hükmolunan 4 yıl hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-h maddesi gereğince hükmedilen 5 yıl hapis cezasının önceki hükümde hükmolunan 4 yıl hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanıkların sonuç olarak 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek ve kazınılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi olarak yanlış gösterilmesi suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'nun temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakkı gözetilerek, sanıklar hakkında hükmolunan 5 yıl hapis cezasının önceki hükümde hükmolunan 4 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle sair yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/8586, K. 2025/17333, T. 06.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-8586-e-2025-17333-k-fd776798b6e6