Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/776 E. 2023/2040 K. – Konut Dokunulmazlı
Konu: Konut Dokunulmazlığının İhlâli
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/776
- Karar No
- 2023/2040
- Karar Tarihi
- Konu
- Konut Dokunulmazlığının İhlâli
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/43 E., 2021/645 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I-GEREKÇE Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanık hakkında ikinci mahkûmiyet karar tarihi olan 09.10.2018 tarihinde kesildiği nazara alındığında, dava zamanaşımının 2010 yılının Temmuz ve Aralık ayları olan suç tarihlerinden karar tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden sanık hakkındaki kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak; suç tarihleri itibariyle sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden inceleme tarihine kadar dolduğu belirlenmiştir. II-KARAR Açıklanan nedenle katılan vekilinin Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2021 tarihli ve 2021/43 Esas, 2021/645 Karar sayılı kararına yönelik temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanunu’nun 223/8. fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.