Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7154 E. 2025/15395 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2550 E., 2021/860 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suçun diğer sanık tarafından işlendiğine, müvekkilinin olay günü ... ile buluştuğuna, müvekkilinin 04.05.2018 tarihli duruşmadaki beyanında da belirttiği gibi ...'ın ... çalacağından haberi bulunmadığına, çaldıktan sonra ... geri bırakma konusunda diğer sanıkla kavga ettiğine, bunun üzerine ... araçtan indirip saldıklarına, müvekkilinin tesadüfen böyle bir olayın içinde kendisini bulduğuna, diğer sanığı bu fiilden vazgeçirmek için elinden geleni yaptığına, müvekkilinin isnat edilen suça ilişkin kastının varlığı hiç bir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlanamadığına; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suçun gece vakti işlenmediğine, bu konuda Mahkeme tarafından araştırma yapılmadığına, yine ceza miktarını yarı oranında arttıran TCK. 143 şartlarını olayda oluşup oluşmadığı her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı olarak tespit edilmesi gerekirken bu yönüyle dosya eksik kaldığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık ... hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.