Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/593 E. 2024/15850 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/593
Karar No
2024/15850
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/630 E., 2022/578 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; a- Sanıklar hakkında 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 10 ay hapis cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanıkların 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, b- Sanık ... hakkında bozma kararından önce kurulan 24.12.2015 tarihli kararda hükmolunan hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.06.2021 tarihli ve 2020/5516 E., 2021/11391 K. sayılı ilamıyla bozulması karşısında, bozma öncesindeki erteleme kararının sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu nazara alınarak sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin ve yine kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi halinde de sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından “Sanığın 1412 sayılı Yasa 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak nedeniyle 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlelerinin çıkarılarak yerlerine "1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının, 10 ay hapis cezası üzerinden infazına” ibarelerinin yazılması ve sanık ... hakkında kurulan hükme "24.12.2015 tarihli ve 2020/5516 E., 2021/11391 K. sayılı mahkûmiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sanık hakkında tayin edilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, 51/3. maddesi gereğince 1 yıl denetim süresi belirlenmesine ve sanık hakkında uygulanmasına karar verilen TCK’nın 53. maddesinin hükümden çıkarılmasına" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/593, K. 2024/15850, T. 30.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-593-e-2024-15850-k-19a9e2704b77