Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5099 E. 2024/17765 K. – Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/137 E., 2022/324 K. ŞİKÂYETÇİLER:..., ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Şartları oluşmadığı halde sanık hakkında şikâyetçi ...'e yönelik kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 145.maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Şikâyetçi..., her ne kadar 11.02.2022 tarihli celsede, kısmi ödemenin hazırlık aşamasında yapıldığını ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunduğunu beyan etmişse de sanığın dosyaya sunmuş olduğu şikâyetçilerin zararlarının giderildiğine ilişkin 17.02.2015 tarihli PTT havale makbuzuna istinaden mahkeme tarafından sanığın kovuşturma aşamasında zararı gidermesine ilişkin mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Bozma öncesi kurulan hükümde sanık hakkında Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2013 tarihinde kesinleşen 2013/557 Esas, 2013/604 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan aldığı 1 yıl 8 ay erteli hapis cezası nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulandığı, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.01.2021 tarihli ve 2020/5308 Esas, 2021/702 Karar sayılı bozma ilâmıyla hükmün bozulmazına karar verildiği mahkemece Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği halde bozma sonrası kurulan hükümde sanık hakkında Konya 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/482 Esas 2014/158 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine aykırı davranılıp cezanın infazı sırasında koşullu salıvermeye eklenecek süre yönünden kazanılmış hak nedeniyle bozma öncesi kurulan hükümdeki ceza miktarının dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak yerine ''Konya 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/482 Esas, 2014/158 Karar sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl erteli hapis cezasına ilişkin kararın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Konya 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/557 Esas, 2013/604 Karar sayılı ilâmıyla hırsızlık suçundan hükmedilen ceza süresine göre belirlenmesine'' ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.