Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4913 E. 2023/1283 K. – Hırsızlık, Konut
Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4913
- Karar No
- 2023/1283
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli
B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2020/281 E., 2021/144 K. SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tebliğname tebliğinin usulüne göre yapıldığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Suça sürüklenen çocuk hakkında Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2015 tarihli ve 2015/4399 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şahsın şikâyetçiye ait ikamete gece sayılan zaman dilimi içerisinde girdikleri, olayın tanığı ...'in şahısları görerek bağırması üzerine şikâyetçiye ait Galaxy marka tablet ve 15,00 TL parayı çalarak kaçtıkları iddiasıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.h, 143, 116/1-4, 119/1.c, 31/3 ve 5395 sayılı Kanun'un 5 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Suça sürüklenen çocuk hakkında Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 19.02.2016 tarihli ve 2015/234 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h , 143/1, 31/3, 62, 116/14, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri gereğince sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis ve 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/5383 Esas, 2020/9258 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/3. maddesi gereğince yeniden sosyal inceleme raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kabule göre de; hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçunun saat 06.00 sıralarında işlendiği, olay tarihinde güneş doğuş saati ve yaz saati uygulaması göz önüne alındığında suçların gündüz işlendiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde ise TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 116/1-4 maddesi yerine 116/14 yazılması suretiyle hükümde karışıklığa yol açılması nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. 4. Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/281 Esas, 2021/144 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3, 62 , 116/1, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hapis cezasının 4.000, 00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça sürüklenen çocuk müdafii süresi içerisinde verdiği 25.02.2021 tarihli dilekçesinde süre tutum talebinde bulunmuş, gerekçeli kararın kendisine tebliğini istemiş, gerekçeli karar 13.01.2021 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen ayrıntılı bir temyiz dilekçesi vermemiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Suça sürüklenen çocuk ve kimliği tespit edilemeyen bir şahıs, 29.03.2015 tarihinde gündüz saat 07.00-07.30 arasında, şikâyetçinin evine girmişler, şikâyetçinin yeğeni tanık ...'in şahısları görerek bağırması üzerine tablet bilgisayar ve 15,00 TL çalarak kaçmışlardır. 2. Dosyada mevcut CD inceleme ve araştırma tutanağından, suçu işleyen şahıslardan birinin daha önceden görevlilerce tanınmakta olan suça sürüklenen çocuk olduğu tespit edilmiştir. 3.Tanık ..., usulüne göre yaptırılan teşhis işleminde suça sürüklenen çocuğu teşhis etmiş, duruşmada ise huzurdaki suça sürüklenen çocuğu kesin ve net olarak teşhis ettiğini söylemiştir. 4. Suça sürüklenen çocuk suçu kabul etmemiş, soruşturma aşamasında 30 Mart tarihinde Van ilinde olduğunu ancak, 29 Mart tarihini bilmediğini söylemiştir. 5. Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılamada sosyal inceleme raporu alınmış, raporda, görüşme tarihi itibariyle (19.01.2021) doğru ve yanlışı ayırt edebilecek olgunlukta olduğu, ancak suçun gerçekleştiği tarih itibariyle geçmişe dönük olarak suçun hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olup olmadığının sağlıklı bir şekilde değerlendirilemeyeceği belirtilmiştir. IV. GEREKÇE Dosya kapsamı, CD inceleme ve araştırma tutanağı, tanık teşhisi karşısında suça sürüklenen çocuğun eylemi sübuta ermekle, suça sürüklenen çocuğun savunmasına itibar edilmeyerek hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/281 Esas, 2021/144 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.