Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3845 E. 2024/11582 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3845
- Karar No
- 2024/11582
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/109 E., 2022/228 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, düzeltilerek onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2-4, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 21.04.2016 olan ilk mahkûmiyet tarihi ile 30.03.2022 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II. Suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, devamında da aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi gereğince fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.