Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13916 E. 2025/9574 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2773 E., 2021/1958 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, cezalandırılabilmesine yeter delil bulunmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğu, katılan vekilinin temyiz isteminin ise alt sınırdan uzaklaşılarak cezalara hükmedilmesi gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesinde yer alan yasal zorunluluk nedeniyle, Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesindeki müdafi bulunmaksızın 17.05.2017 tarihinde yapılan sorgusuyla ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesindeki 24.03.2021 tarihli savunmaları ile yetinilmek ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesindeki kısa kararın açıklandığı 27.05.2021 tarihli oturumda, müdafi bulunmaksızın yargılamaya devam edilip sanığın savunma hakkı kısıtlanarak CMK'nın 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılıp anılan suçlardan hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.