Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3102 E. 2025/11449 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3000 E., 2020/161 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak yeni hükümler tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin kararın eksik inceleme sonucu alındığına, dolayısıyla usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın bu suçları işlemediğine, kendi beyanından da anlaşılacağı üzere süt almak için katılanın evine oğlunu gönderdiğine, ayrıca katılanın çalınan bir eşyası olup olmadığının dosya kapsamında sabit olmadığına, sadece katılan beyanlarına itibar edilerek sonuca gidilmesinin isabetli olmadığına, sanığın daha önce sabıkasının olmasının bu olayda hırsızlık suçunu işlediği anlamına da gelmediğine, sanığa isnat edilen şuçu işlediğine dair her hangi bir somut delil olmadan sadece karşı tarafın ifadelerine dayanarak hakkında hapis cezasına hükmedildiğine, dosya kapsamında sadece tanık ifadeleri mevcut olup tanık ifadelerini destekleyici herhangi bir somut delil bulunmadığına, ayrıca tanık beyanlarının hükme esas alınacak nitelik ve itibarda olmadığına, dosya kapsamında sadece aleyhe olan delillerin toplandığına, lehe olan delillerin ise toplanmadığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I. Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak, Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, sevk maddesi olarak yazılmadığı halde ek savunma hakkı verilmeden konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile artırım yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.