Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29956 E. 2026/4804 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/29956
Karar No
2026/4804
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/411 E., 2023/813 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Katılan ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Şikâyetçi ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 2. Sanığın kazanılmış hakkı gereği cezalandırılmasına ilişkin hüküm fıkrasında atıf maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/Son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi olarak gösterilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğneme'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "...sanığın SONUÇ İTİBARİYLE önceki hükümde belirlenmiş olduğu gibi; 1 YIL 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, " ibaresi çıkarılarak yerine "...sanığın cezasının 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve aynı fıkradaki "5271 Sayılı CMK'nın 307/4-(son cümle)" ibaresinin "1412 sayılı Kanun'un 326/Son" olarak düzeltilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/29956, K. 2026/4804, T. 24.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-29956-e-2026-4804-k-428274e8e035