Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29266 E. 2024/170 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/29266
Karar No
2024/170
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/957 E., 2016/525 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, iade, onama I) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli, sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve mercinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekili ile sanık ...'ın dilekçelerinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazların merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE, II) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, katılan vekili ile sanığın temyiz istemlerinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, III) Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.11.2015 tarihli ve 2015/10032 Esas No.lu ve 04.04.2016 tarihli ve 2016/3675 Esas No'lu iddianameleri ile, sanıkların olay günü gündüz vakti pencere camını kırmak suretiyle rızaya aykırı olarak girdikleri katılana ait ikametten para ve bir kısım eşyaları çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle; sanık ...'ın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h.2, 116/1, 119/1-c, 151/1 ve 53.; sanık ...'ın hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/2-h.2, 53 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/957 Esas, 2016/525 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'ın ise hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ...'ın temyiz istemi, hakkında verilen hükmü temyiz ettiğine ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet yerine beraat kararı verildiğine, sanık ...'ın hırsızlık suçundan ayrı ayrı 2 kez cezalandırılması gerektiğine, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılmadan hüküm kurulması ile takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Yerel Mahkemece, sanık ...'ın suç tarihinde gündüz vakti kimliği tespit edilemeyen bir kişiyle birlikte katılanın evinden, bir adet havalı tüfek, birçok tekstil ürünü, 1.750,00 TL para (11 adet 100 lük, 13 adet 50 TL lik banknot), bilgisayar ve internet modemi, fotoğraf makinesi, kol saati, 1 adet köstekli saat, bir adet alyans, 1 adeti DVD player ile bir adet yatak örtüsünü çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu kabul edilerek mahkûmiyetine; sanık ...'in birlikte hırsızlık yaptığı ve M. Ç. olarak bildiği kişinin sanık ... olmadığını beyan etmesi ve adı geçen sanığın da suçlamaları kabul etmemesi nedenleri ile sanık ...'ın üzerine atılı suçlardan mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı kabul edilerek beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. 2. Sanık ... aşamalarda atılı suçu Mehmet Çardak adlı şahıs ile birlikte işlediğini savunarak suçlamayı kabul etmiş; sanık ... ise suçlamaları inkâr etmiş olup; Olay Yeri İnceleme Raporu, 20.11.2015 tarihli Teslim ve Tesellüm Tutanakları, Teşhis Tutanağı, Yakalama ve Üst Arama Tutanağı, 22.12.2015 tarihli Uzmanlık Raporu, 11.12.2015 tarihli Kimlik Tespit Tutanağı, katılan ile tanıkların beyanları dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE Tüm dosya içeriğine göre; sanık ...'ın aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmediği, sanık ...'ın da soruşturma ve kovuşturma aşamasında adı ve soyadının Mehmet Çardak olduğunu belirterek birlikte suç işlediğini beyan ettiği kişinin sanık ... olmadığını duruşma sırasında ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; Mahkemenin delilleri kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiş; sanık ... hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış; sanık ...'ın aşamalardaki anlatımları, katılanın ifadeleri, Olay Yeri İnceleme Raporunun içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılana ait iki katlı evden hırsızlık yapması şeklindeki eyleminin bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşıldığından; ayrıca Mahkemece sanık ... hakkında alt sınırdan uzaklaşılmadan hüküm kurulmasında ve gösterilen gerekçeye göre takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasında da hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan vekili ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/957 Esas, 2016/525 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ile sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/29266, K. 2024/170, T. 09.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-29266-e-2024-170-k-5ca87ec84de7