Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2912 E. 2024/1143 K.

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/738 E., 2016/332 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ret

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar, O yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, gerekçeli kararın tebliği edildiği tarihte başka suçtan ceza infaz kurumunda bulunması sebebiyle yapılan tebligatın usûlsüz olduğu, öğrenmekle yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A. Sanık ...'in Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 26.05.2016 tarihli karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.11.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 28.11.2016 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

C. Sanıklar ..., ... Hakkında Hırsızlık Suçundan ve Sanık ... Hakkında Hırsızlık ve Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Dosya kapsamının incelenmesinde suçun gece vakti işlendiğinin kabulü gerekeceği anlaşıldığından;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.