Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2906 E. 2025/10940 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1847 E., 2019/3345 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında mala zarar verme suçundan İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararının, itirazın reddine dair Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2019 tarihli ek kararı ile, yine sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, itirazın reddine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2019 tarihli ve 2019/880 D. İş sayılı kararı ile kesinleştiği ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bu suçlar yönünden verilmiş bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, katılanın zarar talebinin bulunmaması dikkate alınarak sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ve değer azlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı, sanık müdafiinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf incelemesi sonunda, sanık hakkında uygulama maddeleri açıkça belirtilerek netice cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ile hükmedilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı hükümleri uyarınca indirim yapılırken, uygulama maddesinin yazılmaması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.