Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27204 E. 2025/3259 K. – Suç Eşyasının

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/431 E., 2023/384 K. SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğininin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildikten sonra, 5 numaralı bendinde TCK’nın 50/1-a maddesi uygulanarak hapis cezasının 3.600,00 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması, 2- Bozma kararı öncesi Alanya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/835 Esas ve 2016/414 Karar sayılı kararındaki adli para cezasının 20 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği halde, bozma kararı sonrası verilen kararda 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca bozmadan önce verilen hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle söz konusu taksit sayısının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, adli para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından "TCK'nın 50. maddesine göre cezasının tedbire çevrilmesine yer olmadığına" ibaresinin çıkarılması ve hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmındaki "10 eşit taksit" ibaresinin çıkartılarak yerine "20 eşit taksit" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.