Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28574 E. 2025/5194 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/28574
- Karar No
- 2025/5194
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2590 E., 2020/1718 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2023 tarihli ve 2-2023/50617 sayılı Dairemize hitaben yazılan yazıda, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 30.01.2019 tarihli ve 2018/3402 E., 2019/219 K. sayılı dava dosyasının, 2020/110432 Tebliğname dosyası ile bağlantısı bulunması ve ilgili dosyanın incelenmesinde göz önünde bulundurulması zorunluluğu nedeniyle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 13.04.2023 tarihli ek karara istinaden incelenmek üzere gönderildiği, anılan ek kararın içeriğine konu olayın ise sanık ...’nin katılan ... ...’e yönelik gerçekleştirdiği 22.03.2016 ve 28.03.2016 tarihli eylemleri bakımından 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanmasına yönelik olduğunun anlaşıldığı, sanık ...’nin katılan ... ...’e karşı 22.03.2016 tarihinde takside yolculuk yaptığı sırada yanında bulunan cep telefonunu aldığından bahisle açılan davanın yargılaması sonucu Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2018 tarihli ve 2016/828 E., 2018/743 K. sayılı kararıyla sanık hakkında TCK’nın 142/2-b, 62/1. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası verildiği, kararın sanık ve müdafii tarafından istinafı üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2019 tarihli ve 2018/3402 E., 2019/219 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilip, 30.01.2019 tarihinde kesinleştiği, sanık ...’nin katılan ... ...’e karşı 28.03.2016 tarihinde gece vakti iş yerine anahtarla kapısını açarak girip, içeriden mermer kumbarayı aldığından bahisle açılan davanın yargılaması sonucu Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2019 tarihli ve 2016/1073 E., 2019/187 K. sayılı kararıyla TCK’nın 142/2-d, 143 ve 62. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay ve 116/1-4 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası verildiği, kararın sanık tarafından istinafı üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 22.09.2020 tarihli ve 2019/2590 E., 2020/1718 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararı sanığın temyiz etmesi üzerine Dairemizin 22.01.2024 tarihli ve 2022/5686 E., 2024/1157 K. sayılı kararıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm bakımından ret, hırsızlık suçundan kurulan hüküm bakımından ise bozma kararı verilerek dosyanın Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği, bu itibarla sanığın katılana yönelik eylemleri bakımından 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığını tayin bakımından Dairemizce bu aşamada yapılacak bir işlem olmadığı, ancak bu durumun yukarıda da belirtildiği üzere Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada dikkate alınabileceği değerlendirilmekle, dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİ için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.