Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28344 E. 2024/19585 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/616 E., 2013/970 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, düşme Sanığın 31.01.2020 tarihli dilekçesi ile temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğu, hükümlerinin incelenmesinde; sanığın yokluğunda verilen 28.11.2013 tarihli kararın 28.12.2013 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştirildiği ancak savunmasında bildirdiği son adresi yerine mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede: 1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen karar yönelik temyiz talebinin incelemesinde, Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde, Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın şikâyetçilere ait ikametten gündüz vakti para çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının 28.11.2013 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.