Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27326 E. 2026/8674 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1394 E., 2023/478 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz istemlerinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, ek kararın onanması, onama

Sanık ... ve ... müdafilerinin, ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede; I- Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 24.02.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2022/1394 Esas, 2023/478 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemelerinin temyizi mümkün olmaması karşısında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2022/1394 Esas, 2023/478 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii ile sanık ...'nin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, II- Hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin ''beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine''; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ''; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''sanığın eyleminin TCK'nın 39.maddesi kapsamında kaldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafileri ile sanık ...'nin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.