Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/26834 E. 2026/6563 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/26834
Karar No
2026/6563
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2413 E., 2023/316 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, istinaf başvurularının reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin reddi, iade, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

I. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen istinaf başvurularının reddine dair karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarihli ve 2022/2413 Esas, 2023/316 Karar sayılı kararının sanık müdafinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 3.000,00 TL adlî para cezası ile ilgili olarak, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildiği, bahse konu kararın aynı Kanun’un 279/1-son maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, Tebliğname’ye uygun olarak, dava dosyasının itirazın merciince incelenmesi için incelenmeksizin mahalline TEVDİİNE, II. Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından; sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlara yönelik sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz istemlerinin incelenmesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarihli ve 2022/2413 Esas, 2023/316 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlara yönelik sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin "olay günü kamera kayıtlarında tespit edilen şahısların sanıklar olduklarına dair net bir görgü bulunmadığına, kesinliği ispat edilememiş kamera görüntüsü ile sanık hakkında hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ve eksik araştırma sonucu karar verildiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "kamera kayıtları incelendiğinde, söz konusu olaya karışan şahısların yüzlerinin belli olmadığına, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/26834, K. 2026/6563, T. 20.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-26834-e-2026-6563-k-d124c77d33ba