Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/25911 E. 2026/6200 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/25911
Karar No
2026/6200
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/717 E., 2023/1076 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/717 Esas, 2023/1076 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık ... ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan yapılan yargılama neticesinde ilk derece mahkemesince mahkûmiyet kararları verildiği, ilk derece mahkemesi kararlarına yönelik sanık ... ve müdafii ile sanık ...'nun istinaf talebinde bulunması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli kararı ile sanık ...'nun istinaf isteminin süre yönünden reddine, sanık ... hakkında kurulan hükmün ise savunma hakkının kısıtlandığından bahisle bozulmasına ve bozma kararının, sanık ...'na sirayet ettirilmesine karar verildiği, bozma üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanıkların mahkûmiyetlerine hükmedildiği, bu kararların istinaf edilmesi sonrasında ise sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar verildiği anlaşılmakla; sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği sanık ... ve müdafiinin, bu hükmü temyiz etme yetkileri bulunmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, ölçülülük ilkesine aykırı olarak karar verildiğine ve sanığın suçu işlemediği sabit olduğundan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/25911, K. 2026/6200, T. 07.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-25911-e-2026-6200-k-94da2f714db0