Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/25852 E. 2026/474 K. – Konut Dokunulmazl

Konu: Konut Dokunulmazlığının İhlâli

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/25852
Karar No
2026/474
Karar Tarihi
Konu
Konut Dokunulmazlığının İhlâli

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1943 E., 2023/124 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama

I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümle ilgili sanığın temyiz isteminin incelenmesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2021/1943 Esas, 2023/124 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümle ilgili katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin, sanığın daha ağır ceza ile cezalandırılmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında katılanlara yönelik eylemi sebebiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, beraat kaldırılarak kurulan mahkûmiyete dair karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/25852, K. 2026/474, T. 13.01.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-25852-e-2026-474-k-df4c3e18cb6d