Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/24835 E. 2025/1884 K.

Konu: Kamu Malına Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/24835
Karar No
2025/1884
Karar Tarihi
Konu
Kamu Malına Zarar Verme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/294 E., 2023/555 K. SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan kurum vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2001/2 Esas, 2001/101 Karar sayılı ilâmıyla daha sonra uyarlama yargılaması yapılarak 5237 sayılı Kanun'un 149/1. maddesi uyarınca verilmiş 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilâmının yerine getirme tarihinin 08.11.2005 olduğu, aynı Kanun'un 58/2-a maddesinde öngörülen 5 yıllık sürenin 08.11.2010 tarihinde dolduğu, bu sebeple bu ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinde Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 2013/269 Esas, 2013/1563 Karar sayılı ilâmıyla 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca verilen ve 11.01.2015 tarihinde yerine getirilen 5 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Sanık hakkında Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 2013/269 Esas, 2013/1563 Karar sayılı ilâmıyla 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca verilen ve 11.01.2015 tarihinde yerine getirilen 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/24835, K. 2025/1884, T. 06.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-24835-e-2025-1884-k-479a92af6b46