Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/24743 E. 2026/4639 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/4458 E., 2022/5228 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafinin temyiz isteminin, "Müdafiisi bulundukları sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğini gösterir her türlü şüpheden arınmış, hüküm kurmaya elverişli kesin ve inandırıcı nitelikte somut deliller bulunmadığına, 'Şüpheden sanık yararlanır.' ilkesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği hâlde mahkûmiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna," sanık ... müdafinin temyiz isteminin "sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğini gösterir her türlü şüpheden arınmış, hüküm kurmaya elverişli kesin ve inandırıcı nitelikte somut deliller bulunmadığına, 'Şüpheden sanık yararlanır.' ilkesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği halde mahkûmiyetine karar verilmesine" Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin "TCK'nın 142/2-h, 143/1 maddeleri gereğince ve sanıklara ek savunma hakkı da verilmeden cezalandırılmalarına karar verilmesi, müşteki ...'ın soruşturma aşamasında kollukta alınan ilk ifadesinde, henüz kimsenin oturmadığı boş binanın bahçesinde bulunan kilit mekanizması olmasına rağmen genelde kilitli olmayan kümesten tavuk ve civcivlerinin çalındığını beyan etmesi, soruşturma aşamasında suça konu tavuk ve civcivlerin, kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınan yerden çalındığına dair herhangi bir tespitin de yapılmadığının anlaşılması karşısında, suç yerinin bina eklentisi veya sözkonusu kümesin kilitli olup olmadığının öncelikle müştekiye sorulması ve gerektiğinde keşif de yapılarak kümesin bina vasfında veya kilitli olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ile sonucuna göre sanıkların eylemlerinin TCK 142/2-h, 143/1 veya TCK 141/1, 143/1 maddelerinde düzenlenen suçlardan hangisini oluşturduğu hususunda karar verilmesine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.