Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/24285 E. 2024/11635 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/513 E., 2023/291 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında Dairemizin bozmaya ilişkin ilâmından önce kurulan 19.04.2016 tarihli ilk kararda, Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza mahkemesinin 13.02.2015 tarih, 2014/347 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınmasına karar verildiği ve ilk hükmün sanık ve O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edildiği ancak O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmesi karşısında, bozmadan sonra kurulan 30.05.2023 tarihli kararda, sanığın adli sicil kaydında yer alan daha ağır cezayı içeren İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarih 2015/92 Esas ve 2015/356 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına dair ilâmı tekerrüre esas alınırken, koşullu salıvermeye eklenecek sürenin hesabında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine “sanık hakkında İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarih 2015/92 Esas ve 2015/356 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkûmiyetine ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınması, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza mahkemesinin 13.02.2015 tarih, 2014/347 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararına konu 1 yıl 15 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.