Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/23425 E. 2024/5053 K. – Mala Zarar Verme

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/773 E., 2019/681 K. ŞİKÂYETÇİ : ... HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Mala zarar verme İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86677 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30/05/2022 tarihli ve 2021/12918 esas, 2022/8052 karar sayılı ilamında yer alan "...Müşteki beyanı ve olay yeri inceleme tutanaklarına göre, sanıkların aracın direksiyon muhafaza kısmını ve kablo uçlarını kırıp düz kontak yaparak aracı çalıştırıp çaldıkları araca zarar verilmesi biçimindeki eylemde hırsızlık suçunun konusu olan eşyalar ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden sanığın 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,...Bozmayı gerektirmiş" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanığın müştekiye ait motosikleti düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklinde gerçekleşen somut olayda, iddianame anlatımında sanığın hangi eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan cezalandırılmasının istenildiğinin belirtilmediği gibi, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mala zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçu kapsamında kaldığı ve ayrıca mala zarar verme suçundan da sanığın cezalandırılamayacağı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Hükümlünün şikâyetçiye ait motosikleti düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklinde gerçekleşen somut nedeniyle hırsızlık suçunun yanında mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2014 tarihli ve 2013/2-686 Esas, 2014/19 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı anlaşılmıştır. 3.5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca hükümlünün beraatine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2019 tarihli ve 2019/773 Esas, 2019/681 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan kamu davası açılmış ise de; 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi gereği BERAATİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.