Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/23016 E. 2026/9435 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/23016
Karar No
2026/9435
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/43 E. 2023/121 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin, sanığın bisikletin kilitsiz olduğuna dair beyanlarının göz ardı edildiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiği, sanığın babasını kaybetmesi sebebiyle zararı gideremediği, kendisine makul süre verilmediği, TCK 145. maddenin uygulanması gerektiği, yine TCK 62 ve diğer tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşırken "birden fazla iki kişinin işbirliği halinde eylemi işlemesi ... ve zarar miktarının fazla olması" şeklinde gerekçeler belirtilmişse de, kamera görüntülerinden ve sanığın ikrara dayalı savunmasından herhangi bir şekilde olayda ikinci bir kişinin mevcut olmaması ve müştekinin zarar miktarının yaklaşık 2.000 TL olduğuna dair beyanları karşısında, olayın tek kişi tarafından gerçekleştirilmesi ve müştekinin zarar miktarı bakımından gerekçelerin dosya içeriğine uymadığı anlaşılmışsa da, mahkemenin temel cezayı belirlerken belirttiği diğer gerekçelerinin yerinde, yeterli ve kanunî olması sebebiyle bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/23016, K. 2026/9435, T. 14.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-23016-e-2026-9435-k-d90900a43c6f