Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/22300 E. 2025/19447 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/85 E., 2023/280 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

I- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/89 43... /368 Karar sayılı bozma ilâmı ile sanığın eyleminin aynı zamanda iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçla ilgili zaman aşımı süresi içerisinde işlem yapılabileceğinin belirtilmesi üzerine, Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2022 tarihli 2022/2129 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kamu davasının açıldığı ve Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli ve 2022/5 40... /759 Karar sayılı kararıyla temyize konu Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/85 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği ve 03.03.2023 tarihinde iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu nazara alındığında 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten sonra verilen kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğu, sanıklar hakkında verilen hükümlerin daha önceden Yargıtay incelemesinden geçmediği, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Kanun'un 8/1. fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı ve hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, esası incelenmeyen dosyanın mahkemesince yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 142/1-h şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.