Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2172 E. 2025/19259 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2240 E., 2019/1125 K. SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme HÜKÜMLER: İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

Dosyada yer alan sanığın 26.06.2019 tarihli temyiz başvuru dilekçesinin gerekçe içerdiğinin anlaşılması karşısında, Tebliğname'deki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, verilen kararların Anayasa'ya aykırı olduğuna ve CMK 321. madde kapsamında incelenerek bozulması gerektiğine ilişkin olduğu, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin ise, tüm dosya kapsamına göre sanığın atlı suçlardan üst hadden ve indirim uygulanmadan cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/5. maddesinin 18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile Türk Ceza Kanununa eklendiği, sanığa atılı hırsızlık suçunun 05.05.2014 tarihinde işlendiği gözönüne alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/5. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından Tebliğname'deki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla kurulan hükümler hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN TEBLİĞNAME'YE AYKIRI OLARAK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.