Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2149 E. 2025/11672 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1322 E., 2019/1044 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h.. maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, suça konu cep telefonunu sahibinin rızasıyla konuşmak için aldığına, telefonun düşüp camının zarar görmesi nedeniyle tamir amacıyla telefonla ayrılıp gittiğine, sonra telefonu tazmin etmek için kendisiyle konuştuğuna ilişkin telefon mesaj kayıtlarının bulunduğuna, uzlaştırma bürosunda zararın giderilmesine şikâyetçinin yanaşmadığına, atılı suçu işlemediğine, ilk defa hırsızlıktan ceza verilmesine karşın iyi hal, erteleme ya da para cezasına çevirme gibi seçeneklerin lehine uygulanmadığına, sabıkalı geçmişine bakılarak hakkında ceza verildiğine, cezanın geleceği üzerindeki etkileri dikkate alınarak hakkında beraat, aksi kanaatte ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında aleyhe istinaf istemi bulunmadığı ve ilk derece mahkemesince verilen 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasının 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olduğu, bu nedenle hükmolunan 5 yıl hapis cezasının 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen anılan hukuka aykırılığın aynı Kanun'un 303/1-f maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "...5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi uyarınca, ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkı korunarak NETİCETEN 5 AY HAPİS ve 80 TL ADLİ PARA CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA,..." ibaresinin çıkarılmasına, yerine "... 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 283. maddesi gereğince sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazına..." ibaresinin eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.