Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2130 E. 2024/17408 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 17.07.2019 SAYISI : 2019/376 E. 2019/1527 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ... SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması, onama, bozma I-Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karara yönelik temyiz istemi ile sanık ...'ın iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.07.2019 tarihli ve 2019/376 Esas, 2019/1527 Karar sayılı ek kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, adli tatil içerisinde biten temyiz süresi CMK'nın 331/1-4. maddesi gereğince adli tatilin bittiği günden itibaren 3 gün uzatılmış sayılacağından, 28.07.2019 tarihinde tebliğ edilen hükmü 22.08.2019 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemi ile sanığın temyiz isteminin 291/1. maddesi gereği süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.07.2019 tarihli ve 2019/376 Esas, 2019/1527 Karar sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafii ile sanığın temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA, II-Sanıklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.05.2019 tarihli ve 2019/376 Esas, 2019/1527 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık ...'ın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden alınan nüfus kayıt örneğine göre karar tarihinden sonra, 02.04.2024 tarihinde, sanık ...'in ise 19.10.2024 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca haklarında açılan kamu davalarının düşürülmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen ölüm nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, III. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyizinin delillerin kanuna aykırı toplandığına, hükme esas alınamayacağına, suça sürüklenen çocukların müdafii hazır edilmeden alınan kolluk ifadelerine itibar edilemeyeceğine, aramanın usule aykırı olduğuna, hukuka aykırı olarak yer gösterme ve şifahi görüşme yapıldığına, gerekçeli kararın hukuka aykırı olduğuna, isnat edilen suçun müvekkilleri tarafından işlendiğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut delil bulunmadığına, bilirkişi raporunun kanuna aykırı düzenlendiğine, müvekkillerinin her aşamada suçlamayı reddettiklerinden samimi ikrarda bulunduklarını kabul imkanının bulunmadığına, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin kanuna aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.