Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2099 E. 2025/7337 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2018/2331 E., 2019/375 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, ceza miktarının fiilin yaptırımından çok fazla olduğuna, suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, sanıkların suç işleme kastının bulunmadığına , hayvanların sahibi olarak bildikleri kişiye ait olmadığına ve bu şahıs tarafından yanlış yönlendirilerek eyleme dahil edildiklerini anlayınca hayvanları kendi rızaları ile teslim ettiklerine, TCK'nın 143.maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanık ...'nın temyiz isteminin, suçu işlediğine dair somut hiçbir delil bulunmadığına, sanık ...'un temyiz isteminin, hayvanları, hırsızlık malı olduğunu bilmeden aldığına, suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I.Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Katılanın, suça konu hayvanların, evinin kenarında bulunan etrafı 1,5 metre yükseklikte duvarla çevrili bulunan ahırın içinde bağlı olduğuna dair anlatımlarına göre, katılana ait büyükbaş hayvanların, katılanın evinin eklentisi niteliğinde olan etrafı duvarla çevrili ahırdan çalındığının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, anılan Yasa'nın 142/2-g maddesi ile hüküm kurulması, sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır. Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanıkların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması ve müdafii huzurunda savunmalarının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1. ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.