Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/20941 E. 2024/513 K.

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2015/365 E., 2016/200 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61315 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " 1-Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, Batman Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15/10/2007 tarihli ve 2007/5146 soruşturma, 2007/1354 esas, 2007/230 sayılı iddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmadığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4 maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmesinde, 2-Bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçu yönünden yapılan incelemede, 07/09/2007 tarihli olay yakalama, üst arama, araç arama, muhafaza ve teslim tutanağı içeriğine göre suça sürüklenen çocukların kolluk güçleri tarafından yakalandıklarında suça konu bilgisayar kasası ve malzemeleri çaldıkları yeri söylemesi üzerine mağdura ulaşıldığı ve mağdurun duruşmada alınan beyanında usb hard disk dışındaki diğer eşyalarının iade edildiği beyanı karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1-4 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde, Kabule göre de; Suça konu eşyaların işyerinden çalınmış olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4 maddeleri uyarınca uygulama yapılması gerekirken, aynı maddenin 1. fıkrası ile hüküm kurulmasında, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE - KARAR Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 11.03.2016 tarihli kararın 23.03.2016 tarihinde vasisi olarak belirtilen ...'a yapılan tebligatın usûlsüz olduğu ve gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu, ayrıca karar ve tebliğ tarihinde Marmara 5 No.lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'a 14.04.2016 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği; cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa yokluğunda verilen gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen tebellüğ belgesi içeriğine göre, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa yalnızca tebliğ edilmesi ile yetinildiği, bu işlemin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 35/3. maddesinde öngörülen usûle uygun olmaması nedeniyle tebliğ işlemi usûlsüz olduğundan hükümlerin usûlüne uygun kesinleşmediği ve buna bağlı olarak sonradan verilen kararların hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Batman Çocuk Mahkemesinin 11.03.2016 tarihli kararının suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilip, (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması halinde, cezaevindeki sanığa 5271 sayılı Kanun’un 263. ve 35. maddelerine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) usûlüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, Batman Çocuk Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 11.03.2016 tarihli ve 2015/365 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.