Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/20887 E. 2024/278 K. – Hırsızlık

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/112 E., 2018/516 K. şikâyetÇİ : ... HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61449 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, müşteki...'ın bir iş yerinin lavabosunda unuttuğu cep telefonunun çalındığı, olaydan sonra çalınan telefonun sanık tarafından kullanıldığının anlaşıldığı ve mahkeme tarafından sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın bu suçtan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakta ise de; Müştekinin "Picasso Teras Cafe" isimli iş yerinin lavabosunda cep telefonunu unuttuğunu farkedip yaklaşık 10 dakika sonra anılan lavaboya döndüğünde cep telefonunu yerinde bulamadığı, iş yerine ait güvenlik kamerası görüntülerinin yer aldığı CD inceleme tutanağına göre, müştekinin lavaboda olduğu sırada lavaboya Derbin Eğmir isimli temizlik görevlisinin geldiği, müşteki lavabodan çıkıp cep telefonunu unuttuğunu farkedip geri döndüğü yaklaşık 10 dakikalık süreçte Kader Akkabak isimli iş yeri çalışanının da lavaboya girdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın suç mahalli olan lavaboda bulunmadığının güvenlik kamerası kayıtları ile sabit olduğu nazara alındığında, suça konu cep telefonunun 11/12/2016 tarihinde çalınmasından yaklaşık 3 ay sonra 01/03/2017 gününde sanığın kullanımında bulunan Ali Samini Tunç isimli şahıs adına kayıtlı hat ile kullanılması karşısında, unsurları oluşmayan hırsızlık suçundan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.Dosya kapsamına göre, şikâyetçi...'ın bir iş yerinin lavabosunda unuttuğu cep telefonunun çalındığı, olaydan sonra çalınan telefonun hükümlü tarafından kullanıldığının anlaşıldığı ve Mahkeme tarafından hükümlünün eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakta ise de; 2. Şikâyetçinin "Picasso Teras Cafe" isimli iş yerinin lavabosunda cep telefonunu unuttuğunu farkedip yaklaşık 10 dakika sonra anılan lavaboya döndüğünde cep telefonunu yerinde bulamadığı, iş yerine ait güvenlik kamerası görüntülerinin yer aldığı CD inceleme tutanağına göre, şikâyetçinin lavaboda olduğu sırada lavaboya Derbin Eğmir isimli temizlik görevlisinin geldiği, şikâyetçi lavabodan çıkıp cep telefonunu unuttuğunu farkedip geri döndüğü yaklaşık 10 dakikalık süreçte Kader Akkabak isimli iş yeri çalışanının da lavaboya girdiğinin anlaşılması karşısında, hükümlünün suç mahalli olan lavaboda bulunmadığının güvenlik kamerası kayıtları ile sabit olduğu nazara alındığında, suça konu cep telefonunun 11.12.2016 tarihinde çalınmasından yaklaşık 3 ay sonra 28.02.2017 gününde hükümlünün kullanımında bulunan Ali Samini Tunç isimli şahıs adına kayıtlı hat ile kullanılması karşısında, hükümlünün üzerine atılı suçu işlediğine dair şüphe olması nedeniyle beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2018/112 Esas, 2018/516 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeni hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlünün 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (e) bendi gereği BERAATİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.