Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/20790 E. 2026/2428 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2942 E., 2022/1889 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

I. Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/2942 Esas, 2022/1889 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraatine dair verilen kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, verilen kararın niteliği gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesi uyarınca, temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin; kriminal raporlardaki tespite rağmen yeterli inceleme yapılmadan sanık hakkında beraat kararının verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Katılan şirketin depo giriş kapısına zarar verilerek girilip hırsızlığa teşebbüs edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, güvenlik kamera kaydına göre hırsızlığı kafalarında kapüşon bulunan üç kişinin gerçekleştirdiğinin belirtildiği, 30.03.2020 tarihli bilirkişi raporunda güvenlik kamera görüntülerindeki kişilerden birinin sanık olduğunun tespit edildiği, Ulusal Kriminal Bürodan alınan 16.06.2022 tarihli raporda da görüntülerden alınan karelerdeki şüpheli-1 olarak isimlendirilen şahısla sanığın uyumlu olduklarının belirtildiği, ancak sanığın tüm aşamalarda, dosya içerisinde bulunan kamera görüntülerindeki kişinin kendisi olmadığını beyan etmesi karşısında; sanığın olay tarihi itibarıyla varsa kullanımında olan tüm cep telefonu numaralarına ilişkin, kamera kaydına göre belirlenen suç tarihi ile bir gün öncesi ve bir gün sonrasını kapsar şekilde, baz istasyonlarını gösterir ayrıntılı HTS kayıtlarının ilgili GSM operatörlerinden temin edilerek, sanığa ait cep telefonlarının suç anında olay mahallinde sinyal verip vermediğinin tespit edilmesi ile yapılacak araştırma ve inceleme sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.