Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19889 E. 2024/11945 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/347 E., 2023/198 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın hırsızlık suçundan sonuç ceza olarak 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında bozma sonrası hükmedilen 7 yıl 6 ay cezasının 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 6 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 2-Sanık hakkında Dairemizin, 10.05.2022 tarihli ve 2020/29130 Esas, 2022/8896 Karar sayılı ilamında belirtildiği şekilde İstanbul 77. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15/01/2015 tarihli ve 2014/1676 Esas, 2015/17 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan hükümlülük bulunduğu ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin kesin nitelikte olduğu, hırsızlık suçundan kurulan 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin hükmün ise incelememize konu suç tarihinden sonra kesinleştiği dolayısıyla bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, sanık hakkında bozma sonrası Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesinden 2001/114 Esas, 2003/92 Karar sayılı ilamında yağma suçundan verilen 8 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alındığı, ancak bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin İstanbul 77. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15/01/2015 tarihli ve 2014/1676 Esas, 2015/17 Karar sayılı ilamındaki 2 yıl 1 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; hırsızlık suçuna ilişkin hüküm fıkrasından " neticeten 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine "... 6 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle ve yine hüküm fıkralarından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılıp yerine “Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesinden 2001/114 Esas, 2003/92 Karar sayılı ilamında yağma suçundan verilen 8 yıl 4 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşılmakla, hükmolunan cezaların 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gözetilerek 2 yıl 1 ay gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.