Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19673 E. 2026/573 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2082 E., 2022/2711 K SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, resmi belgede sahtecilik SUÇ TARİHLERİ : 15.03.2022-17.03.2022 HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi kararıkaldırılarak yeni hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Sanığın Hırsızlık Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesi Neticesinde Sanığın 02.11.2022 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 03.11.2022 tarihli gerekçe içermeyen dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşıldığından sanığın temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, REDDİNE,

II. Sanık Müdafiinin Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli, Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Talebinin İncelemesi Neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III. Sanık Müdafiinin Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz Talebinin İncelemesi Neticesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, suçun niteliğinin tayininde yanılgıya düşüldüğüne, cezanın teşdiden hüküm olunmasının isabetsizliğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik, Tebliğname'ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.