Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19277 E. 2026/3047 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2023/54 E., 2023/146 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Sanıklar Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıklar hakkında Dairemizin bozma kararından önce kurulan 22.03.2016 tarihli ilk hükümde hükmolunan hapis cezalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükümlerin sadece sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.11.2022 tarihli ve 2022/13112 Esas, 2022/19980 Karar sayılı ilâmıyla, zorunlu müdafii atanmayarak savunma haklarının kısıtlanması gerekçesiyle sanıklar lehine bozulması karşısında, anılan bozma ilâmı öncesindeki erteleme kararının sanıklar lehine kazanılmış hak oluşturduğu nazara alınarak sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden erteleme hükümlerinin değerlendirildiği "B-5. No'lu" ve "D-5. No'lu" bentlerdeki "TCK'nın 51. ve" ile "erteleme ve" ibarelerinin çıkarılmasına ve hüküm fıkrasına "sanıklar hakkında tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezalarının sanıkların kazanılmış hakları gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ve sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi gereğince Mahkemenin takdirî göz önünde bulundurularak 2 yıl denetim süresi belirlenmesine, aynı Kanun’un 51/6. maddesi gereğince sanıklara başkaca herhangi bir yükümlülük yüklenmeden geçirilmesine, aynı Kanun’un 51/7-8. maddeleri gereğince cezaları ertelenen sanıkların denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemeleri halinde, ertelenen cezaların kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.