Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19130 E. 2023/5460 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/633 E., 2016/366 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Geyve Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.12.2015 tarih ve 2015/472 Esas sayılı iddianamesi ile, sanık ...'ın katılanın evinin önünde gözcülük yaptığı esnada sanık ...'ın katılanın tel örgü ile çevrili ikâmetinin bahçesine girerek tavukları çalmak isterken katılanı görüp kaçtıkları ve bu şekilde sanıkların üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediklerinden bahisle eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 142/2-h, 35, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/633 E., 2016/366 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 35, 62, 116/1, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 6 ay hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, her iki sanık hakkında aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına, sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ...’ın temyiz isteği; suçla ilgisinin olmadığına, varsayıma dayanılarak karar verilemeyeceğine, soyut iddiaları esas alınarak ... hadden uzaklaşılarak karar verilmesinin hatalı olduğuna, beraati gerektiğine, ilişkindir. 2.Sanık ...’ın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, kamera kayıtları incelenmeden, somut bir delil olmadan ve eski sabıkaları göz önünde bulundurularak karar verildiğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Suça konu olay tarihinde sanık ...'ın katılanın evinin önünde gözcülük yaptığı esnada sanık ...'ın katılanın tel örgü ile çevrili ikametinin bahçesine girerek tavukları çalmak isterken katılanı görüp kaçtığı, sanık ...'ın da olay yerinden uzaklaştığı, ancak bir müddet sonra sanık ...'ı aramak için tekrar katılanın ikâmetgah yakınlarına geldiği ve orada bulunan markete girdiği, katılanın market kamerasına yakalanan ...'ı teşhis ettiği, sanıklar üzerlerine atılı suçlamayı işlemediklerini beyan etmiş iseler de katılanın tüm aşamalardaki istikrarlı beyanları, teşhisleri ve bununla örtüşen dosya içerisindeki kamera kaydı karşısında sanık savunmalarına itibar edilmediği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanıkların inkâr içeren savunmaları, katılan beyanları, fotoğraf teşhis tutanağı, araştırma tutanağı, olay yeri basit krokisi, dosya içerisine eklenmiştir. IV. GEREKÇE Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık ...'ın adlî sicil kaydında yer ... Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/92 Esas, 2012/44 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında aynı Kanun'un 58. maddesi uygulanmış ise de; 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın tekerrüre esas alınan ilâmına konu 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın tekerrüre esas alınabilecek başka sabıkasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, katılanın tüm aşamalardaki istikrarlı beyanları, soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki teşhisleri ve bununla örtüşen dosya içerisindeki kamera kaydı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların atılı suçu işlediklerinin ... olduğuna ilişkin Mahkeme kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, Mahkemece ... ceza tayin edilirken suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zarar miktarı nazara alınarak değerlendirme yapılarak ... cezanın takdiren ve teşdiden tespit edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/633 E., 2016/366 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.