Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1893 E. 2025/12029 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3156 E., 2019/1144 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yokluğunda verilen karar, tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanık ...'na tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen 21.06.2019 tarihli tebliğ-tebellüğ belgesi içeriğine göre tebliğ işlemi, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşılmış olup sanığın 10.07.2020 tarihinde temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'nın temyiz isteminin, aracı kiraladığına, plakayı sanık ...'ın değiştirdiğine, hırsızlık suçunu işlemediğine, gece olup olmadığının belli olmadığına; sanık ...'nun temyiz isteminin ifadesinin yanlış anlaşıldığına, yanıltılarak ceza verildiğine, suçsuz olduğuna; sanık ...'nun temyiz isteminin, suçu işlemediğine, ...'nın bu suçu işlediğine, diğer dosyada kabul ettiğine, haksız yere ceza verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıkların diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; İddianamede 5237 sayılı TCK'nın 37/1, 142/1-e, 53. maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanıklar hakkında hükümler kurulurken ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun'un 142/1-e, 143. maddeleri uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılarak sanıkların savunma haklarının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.