Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18530 E. 2026/9560 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2263 E., 2022/1239 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I. Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'ın temyiz isteminin "katılanın evine girmediğine, olayla alakası olmadığına, kendisine iftira atıldığına, verilen cezaları kabul etmediğine, hiçbir delil olmadığı halde sabıkasına dayanılarak tarafına ceza verildiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, atılı suçu işlediğine dair kesin ve şüpheden uzak delillerin dosyada bulunmadığına, delillerin değerlendirilmesinde çelişkiler bulunduğuna, sanığa verilen cezanın çok fazla olduğuna, takdiri indirim sebeplerinin tam olarak uygulanmadığına"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise "sanığın herhangi bir maddi yarar sağlaması ya da diğer sanığı suç işlemek için yönlendirmesinin söz konusu olmadığına, Mahkemece kesinleşmemiş bir dosyadaki mağdur beyanının dikkate alındığına, sanığın baştan beri ısrarla suç işlemediğini beyan ettiğine, sanığın lehine olan delillerin dikkate alınmadığına, sanığın aşamalarda verdiği ifadelerle sanık ... ve oğlunun ceza almasını sağladığına, bu beyanları nedeniyle sanık ve oğlu hakkında ceza verildiğine, sanığın katılanın doğrudan açık adresini öğrenmeye yönelik bir çabasının söz konusu olmadığına, katılanın babasıyla ziynetlerle ilgili konuşmasının söz konusu olmadığına, tanığın da bu doğrultuda beyanda bulunduğuna, sanık ...'in suçu meslek edinmiş olup suç işlemek için birisinin yönlendirmesine ve yardımına ihtiyacı olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan kararlara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gediz Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.