Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1839 E. 2024/16388 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/258 E., 2021/511 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 28.06.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 23.05.2016 tarihli ilk kararda, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c ve 62. maddelerine göre belirlenen 7 ay 15 gün hapis cezasının 4.500,00 TL adlî para cezasına çevrildiği, bozma sonrası aynı Kanun’un 116/1, 119/1-c ve 62. maddelerine göre belirlenen 10 ay hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 4.500,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, mahkemece sanığın kazanılmış hakkı korunduğundan bahisle önce 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve devamında bu cezanın 5237 sayılı Kanun’un 50/1-a. maddesi uyarınca 4.500,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmesi ile uygulama maddesi olarak 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesinin hükümde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "tayin olunan 10 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi gereğince 4.500,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.