Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2591 E. 2024/17662 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/504 E., 2021/934 K. SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2014 tarihli ve 2012/9 Esas, 2014/145 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilerek verilen cezanın ertelendiği, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın temyiz ve itiraz isteminde bulunmaması üzerine, hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13.03.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve ve 2016/665 Esas, 2016/710 Karar sayılı kararı ile sadece konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmün açıklanmasının gerektiği gözetilmeden hırsızlık suçundan da mahkûmiyet hükümlere kurulduğu, hükme yönelik temyiz üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2020/8589 Esas ve 2021/9892 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin "ihbara konu suçun uzlaşma kapsamında bulunan mala zarar verme suçuna ait olduğu ve uyarlama yapıldıktan sonra sanığın durumunun değerlendirilmesi gerektiği" gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine aynı mahkemenin incelememize konu 12.11.2021 tarihli kararı ile sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan 14.04.2016 ve 12.11.2021 tarihli kararların hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlendiğinden, hukuken varlık kazanmayan kararın temyiz davasına konu edilmesinin de mümkün olmaması nedeniyle, sanığın hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin 1412 sayılıKanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın sonuç ceza olarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 12.11.2021 tarihli kararda hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın yazılı şekilde 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasından "... sanık hakkında 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine " ...tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.