Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18053 E. 2026/9145 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2525 E., 2022/2344 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık kastıyla hareket ettiğini veya suça iştirak ettiğini gösteren kesin ve somut delil bulunmadığı, yalnızca diğer sanıkla aynı araçta bulunmasının mahkûmiyet için yeterli sayılamayacağına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında şikâyetçilere yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, II) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık yaptığına dair kesin ve somut delil bulunmadığı, kamera görüntülerinin net olmadığı ve görüntülerdeki kişinin ... olduğu kabul edilse bile aküleri çaldığını gösteren açık bir kayıt olmadığı, diğer sanıkla birlikte olay yerinde bulunmasının tek başına suç ortaklığını göstermeyeceği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, suç kesin şekilde ispatlanamadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın ikinci kez tekerrüre esas alınan Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/938 Esas, 2020/774 karar sayılı ilâmın temyize konu suçun işlendiği 22.12.2021 tarihinden sonra (14.01.2022 tarihinde) kesinleştiği, bu itibarla yapılan tekerrür uygulamasının hukuka aykırı olduğu, sanığın adli sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas oluşturabilecek başkaca bir ilâmının da bulunmadığı, ayrıca mahkemece zaten ikinci kez tekerrür hükümlerine göre infazına karar verildiğinden kazanılmış hak durumunun söz konusu olamayacağı gözetilerek sanığın Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2018/23 Esas, 2018/175 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2018/23 Esas, 2018/175 sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, TCK.nun 58/7 maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresi eklenmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.